van moe, door altijd te zorgen voor andere naar selfcare en tijd voor jezelf!

“Altijd zorgen voor anderen … en jezelf vergeten?”

Met een lach zeg je iedere medewerker op je werk gedag.
Je bent vriendelijk. Behulpzaam. Professioneel.

Maar ’s avonds, als je thuiskomt en voor de spiegel staat, zucht je diep.
Het huilen staat je nader dan het lachen.

“Je ziet er niet uit.”
zeg je tegen je eigen spiegelbeeld.

Je pakt een wijntje.
In de hoop dat het je een beetje ontspanning geeft.

Herken je dit?

•Je staat ’s ochtends al vermoeid op en denkt met een zucht:
“Hoe kom ik deze dag door?”
De wasmand staat vol. De koelkast is leeg. Op je werk zijn drie zieken die jij moet opvangen.
Nog maar even snoozen. Misschien geven die tien minuten nog iets van rust.

• Omdat je twee keer op de snooze hebt gedrukt, sla je het ontbijt over.
Snel je haar in een staart.
In de achteruitkijkspiegel kraak je jezelf af:
“Ik ben gewoon een wrak.”
Een laag lipstick erover en gáán.

• Na een lange werkdag voel je je lichamelijk uitgeput.
Je nek en schouders staan strak.
Hoofdpijn klopt achter je ogen, omdat je te weinig hebt gedronken.

• Thuis gooi je snel een was in de machine en een pizza in de oven.
Je weet dat je buik hier niet blij van wordt.
Maar de energie om iets gezonds te maken is er niet meer.

• Na het afruimen plof je op de bank met dat wijntje.
“Dat heb ik wel verdiend.”
De tv gaat aan. Je kijkt die veel te lange film half mee.
Na een uur denk je al:
“Mag ik naar bed?”

• Futloos loop je rond 23.00 uur naar boven.
Je reinigingsritueel sla je over.
Morgen beter.

• Maar slapen lukt niet echt.
Je hoofd blijft malen.
Standaard word je rond 03.00 uur wakker.
Je huid voelt droog. Je benen jeuken.
Je draait. Je woelt.
En dan gaat die wekker weer.

• Je spreekt met jezelf af dat je dit weekend écht tijd voor jezelf neemt.
Je huid en lichaam heeft echt wat zorg nodig.
Maar als je familie aandacht vraagt, voel je je schuldig.
Dus schuif je jezelf weer naar achteren en verwater je me-time moment.

Je blijft doorgaan.
Want iemand moet het doen.

Langzaam sluipt het erin dat dit het nieuwe normaal wordt.
Je zit letterlijk én figuurlijk niet lekker in je vel.

Wat als je niets verandert?

• Je energie wordt steeds minder
• Je voelt je een slons
• Nek pijn en andere pijntjes stapelen zich op
• Je huid wordt droger en onrustiger
• De kringen onder je ogen verdwijnen niet meer
• Je wordt snauwerig en sjagerijnig
• Het werkplezier zakt weg
• En uiteindelijk zou je zomaar langere tijd kunnen uitvallen

Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je te lang sterk bent geweest.

Hoe lang negeer jij de signalen van je lichaam nog?

Je bent niet alleen.
Veel vrouwen zoals jij worstelen hier elke dag mee.

En soms begint verandering niet met doen.
Maar met erkennen.

Erkennen dat het tijd is om weer met een glimlach in de spiegel te kunnen kijken.

Maak een online afspraak