Vorig jaar raakte ik in gesprek met verschillende businesscoaches die eigenlijk allemaal hetzelfde zeiden. “Chant, je hebt na ruim 30 jaar praktijk zoveel kennis. En je weet als ervaringsdeskundige ook nog eens hoe het voelt om eczeem te hebben. Daar moet je iets mee doen!”

Ja, eigenlijk wel, ging er dan door mijn hoofd. Ik ben zelf al zeker twintig jaar eczeemvrij. Zo vrij dat ik er jaren ook helemaal niet aan gedacht heb of ermee bezig was. Nu, tijdens de overgang, steekt het soms een heel klein beetje de kop op. Maar gelukkig weet ik wat ik dan kan doen.

En dat gun ik een ander ook!

Dus hop, weer terug in de boeken. Want ook al heb ik al die kennis en ervaring, ik wil óók weten wat de nieuwste ontwikkelingen zijn. Wat weten we inmiddels over de huidbarrière? Waarom blijft de ene huid zo onrustig? Welke rol spelen erfelijkheid, voeding, verzorging en andere factoren? Ik vind het razend interessant. En eerlijk gezegd kan ik daar uren over praten.

Maar toen kwam de angst weer om de hoek kijken

Een aantal vrouwen had ik inmiddels al een stapje verder geholpen, maar een zucht van een klant die een terugval had, zette me even aan het piekeren.

Wat als mensen denken dat ik dé oplossing heb?

Wat als iemand na één behandeling teleurgesteld is omdat haar eczeem nog niet minder is?

Of als we drie maanden verder zijn en haar huid nog steeds niet rustig is?

En wat als er iemand komt met TSW, topical steroid withdrawal, waarbij het herstel ontzettend ingewikkeld en langdurig kan zijn? Hoe vertel ik haar dan eerlijk wat ze mogelijk te wachten staat, zonder haar de moed te ontnemen?

Want ik weet uit eigen ervaring hoe vervelend eczeem kan zijn. Ik voel de onmacht en frustratie als de jeuk opspeelt en je niet kan stoppen met krabben. De schaamte herken ik als geen ander als ik iemand zie binnenkomen met gebogen schouders en een knalrode huid. Het ongemak. Het wanhopig zoeken naar iets wat helpt, want je wil er NU vanaf.

En juist omdat ik weet hoe dat voelt, wil ik zóóóó graag dat iemand resultaat ervaart. Het liefst zou ik mijn toverstokje erbij pakken.

Want natuurlijk houd ik het beeld van een eczeemvrije huid voor ogen. Ik weet zelf hoe heerlijk het is wanneer je huid eindelijk weer rustig wordt. En dat gun ik iedere vrouw die bij mij komt. Maar ik weet ook dat eczeem zomaar weer kan opvlammen. En dan hoor ik haar bijna zeggen:

“Zie je wel, het heeft toch niet gewerkt.”

Oef.

Dat voel ik tot in mijn botten.

Niet omdat iemand iets verkeerd heeft gedaan of omdat “alles” voor niets zou zijn geweest. Maar omdat ik weet hoeveel hoop er in die stappen kan zitten en de wens om er helemaal vanaf te zijn zo groot is.

En natuurlijk vind ik het dan stiekem ook jammer dat ik op dat moment niet het verschil heb kunnen maken waar ik zo op had gehoopt. Het liefst zou ik mijn Harry Potter-toverstokje erbij pakken. Even zwaaien en hop, die huid weer rustig. Maar zo werkt het helaas niet.

Soms moet je gewoon verder varen met de riemen die je hebt, totdat je weer in rustiger vaarwater komt. En misschien is dát juist waarom ik vrouwen niet alleen voor één enkele behandeling wil zien, maar juist langer met hen mee wil lopen. Omdat de weg naar een rustigere huid niet altijd een rechte lijn is: het gaat met ups en downs. Het gaat met momenten van vol vertrouwen en momenten waarop je het weer even kwijtraakt. En dan wil ik er voor je zijn, zodat ik kan zeggen:

“Kom, we kijken samen wat er nu nodig is.”

Niet opnieuw helemaal bij nul beginnen. Maar verder met wat we inmiddels over jouw huid hebben geleerd. Nu ik dit zo schrijf, voel ik ook die passie tot in mijn tenen, maar toch was daar die angst waardoor ik een stapje terugdeed.

En toen gebeurde er iets bijzonders

Afgelopen week volgde ik opnieuw een training over eczeem. Van een man die ik altijd gekscherend een lopende encyclopedie noem. Ik hang werkelijk aan zijn lippen!

Het liefst zou ik af en toe met een Harry Potter-stokje in zijn hoofd willen dwalen om al die kennis eruit te halen.

Tijdens de training was ik dan ook volop aan het luisteren, vragen aan het stellen en aan het sparren met mijn mentor. Maar tot mijn verbazing gebeurde er tijdens de pauzes iets wat ik helemaal niet had verwacht. Mijn tafelgenoten, van wie een aantal zelf eczeem had, hingen ineens aan míjn lippen.

Ze luisterden aandachtig wanneer ik iets vertelde. Stelden vragen. Wilden weten hoe ik ergens tegenaan keek. En terwijl ik enthousiast vertelde over de huid, verzorging en alles wat daarbij komt kijken, begon er iets bij mij te kriebelen. Niet de eczeemjeuk van vroeger. Maar enthousiasme!

Waarom houd ik mezelf eigenlijk tegen?

Ik hoef niet voor iedereen dé oplossing te hebben

Dat besef gaf me zoveel energie.

Want waarom doe ik dit werk eigenlijk?

Niet om te kunnen zeggen dat ik ieder eczeemprobleem kan oplossen. Niet om wonderen te beloven. Maar voor die ene vrouw die al zo lang worstelt met haar droge, rode, gevoelige of onrustige huid. Die al van alles heeft geprobeerd. Die soms door de bomen het bos niet meer ziet. En die zo graag wil begrijpen waarom haar huid doet wat ze doet.

Als ik háár een stap verder kan helpen, is dat al ontzettend waardevol.

Wil ik jou helpen om je rode, droge huid te herstellen en zelfs bij eczeemklachten eczeemvrij te leven?

Ja! Een volmondig JA!

Dat is absoluut wat ik je gun.

Kan ik beloven dat het lukt?

Nee.

Kan ik van tevoren voorspellen hoelang het duurt?

Ook niet.

Eczeem is ingewikkeld. Er spelen vaak verschillende factoren mee en niet alles is met huidverzorging of leefstijl te beïnvloeden. Maar wat ik wél kan doen, is samen met jou kijken naar het grotere plaatje.

Naar je huidverzorging, naar wat mogelijk irriteert, naar voeding, naar leefgewoonten, naar stress, naar ontspanning, naar… Nou ja, ik denk dat je het plaatje wel begrijpt.

Gewoon samen ontdekken wat er speelt en waar nog mogelijkheden liggen. Soms betekent dat een ander verzorgingsritueel. Soms kleine aanpassingen in je dagelijkse gewoonten. En soms betekent het dat er eerst of daarnaast een andere specialist nodig is.

Dus ja, ik zet die stap weer naar voren

Met mijn kennis. Mijn ervaring. Mijn nieuwsgierigheid. En ook met het besef dat ik niet alles weet of hoef te weten. Ik mag gewoon doen waar ik goed in ben. Luisteren. Kijken. Onderzoeken. Behandelen. Meedenken. En jou helpen om je huid en lichaam steeds beter te begrijpen.

Je hoeft niet te weten welke behandeling je nodig hebt. Daarvoor kom je bij mij.

En misschien is dat wel precies wat ik zelf ook weer even moest begrijpen. 😉