Een brief aan de vrouw die altijd eerst voor een ander kiest
Lieve lieve mooie vrouw,
Een openhartige brief, vanuit het diepste van mijn hart, omdat jij zoveel meer verdient.
Elke keer als ik het woord zorg hoor, moet ik aan jou denken. De zorg die jij draagt voor anderen is zo groot, dat ik letterlijk en figuurlijk zie hoeveel energie het je kost. Zóveel zelfs, dat je er zelf langzaam aan onderdoor gaat.
De vermoeidheid is van je gezicht af te lezen en de kringen onder je ogen zeggen genoeg. Je hebt ongelofelijk veel behoefte aan me-time, maar telkens weer zet je een ander op nummer één. Die gaat voor.
Want je kunt toch niet…
je moeder laten zitten,
je zus alles alleen laten doen,
of je kind laten vallen?
Verstandelijk ken je de vergelijking met het vliegtuig. Ja, je weet dondersgoed dat je eerst jezelf dat zuurstofmasker moet opzetten en daarna pas de ander kunt helpen. Want als je dat niet doet, is de kans groot dat jij flauwvalt en dan kan niemand meer geholpen worden. Dat wil je niet op je geweten hebben.
Maar in de praktijk doe je toch steeds het omgekeerde. Je kiest opnieuw eerst voor de ander en cijfer jezelf weg. Je praat het voor jezelf goed: later ga ik voor mezelf zorgen…
Als het zomer is…
na de kerst…
maar puntje bij paaltje schuif je die o zo broodnodige me-time steeds weer vooruit.
Lieve lieve mooie vrouw, voor alles is een oplossing. Misschien niet de ideale oplossing die je in je hoofd had, maar wel een win-win voor iedereen.
Want waar staat geschreven dat je pas geweldig bent als je jezelf volledig hebt leeggegeven?
Welke award krijg je als je zoveel hebt gegeven dat je compleet op bent?
Wie heeft je ooit verteld dat het jouw verplichting is om te zorgen tot je opgebrand raakt?
Zijn het gedachtespinsels dat iemand meer of minder van je zou houden als je iets wel of niet doet?
Ben je bang dat je niet aardig gevonden wordt?
Of dat iemand boos wordt?
Dan wil ik die spinsels liefdevol terugkaatsen en je iets vragen:
Hou jij onvoorwaardelijk van je ouders, je kind, je broers of zussen?
Ik ga er zomaar vanuit dat het antwoord een dikke, vette JA is.
En weet je? Dat geldt ook andersom.
Jij bént ook het kind, de moeder en de zus.
Geen van jouw dierbaren wil dat jij ziek, uitgeput of ongelukkig wordt.
Lieve, lieve Vrouw, vanuit het diepst van mijn hart gun ik jou de moed om die angst te overwinnen en als eerste voor jezelf te kiezen.
Ik geloof er heilig in dat er voor elk probleem een win-win oplossing bestaat.
Aan het jaar 2026 heb ik daarom één woord gekoppeld: Kies.
Ben jij klaar met de vermoeidheid?
Ben je klaar met wachten tot jij aan de beurt bent?
Zeg dan nu JA tegen jezelf.
Gun jezelf in 2026 voldoende me-time om de zorg te kunnen blijven dragen.
Laat het niet bij woorden, maar pak de koe bij de hoorns en onderneem actie.
We kennen allemaal het begrip: “Ik start op maandag.”
En elke dinsdag herhalen we die zin opnieuw.
Nu actie ondernemen en commitment maken naar jezelf toe kan eenvoudiger dan je denkt door simpelweg op de knop hieronder te drukken.
De keuze is gemaakt.
De actie is gezet.
Het hoe vult zich vanzelf in.
Daar help ik je bij
