Volle maan in Kreeft

Vanavond staat de volle maan in Kreeft.
De betekenis en de woorden die gekoppeld zijn aan deze maan zijn:

voelen, emoties, goed luisteren naar jezelf en beseffen dat kracht en zachtheid naast elkaar kunnen staan. Dit laatste zie ik als een contrast en contrasten of tegenovergestelde is de regel van het leven. Deze was ook duidelijk voelbaar voor mij.

Het ene moment schreeuw ik het uit van diep, intens verdriet om het verlies van een dierbare.
En een paar uur later loop ik over de dijk om mijn emoties een plek te geven en voel ik Sereniteit.

Ik zie namelijk, terwijl ik over de dijk loop en mijn emotie een plek probeer te geven,
hoe winterse neerslag verandert in plezier.
Een familie heeft een schansje gebouwd om vanaf te sleeën.
De barbecue is er naast gezet en staat aan.
Er wordt gelachen, gedeeld en je voelt de samenhorigheid.

Iets verderop zie ik de natuur in een mega contrast.
Aan de ene kant een pikzwarte, donkere lucht.
Aan de andere kant breekt de zon door.
En precies daartussen zwemt een zwanengezin, rustig en tevreden.

Ik glimlach.
En terwijl het verdriet nog voelbaar is, stroomt er ook dankbaarheid door me heen.

Misschien klinkt het wat zweverig.
En eerlijk? Misschien ben ik dat ook wel een beetje ook al wil ik veel wetenschappelijk onderbouwen.
Maar ik deel dit omdat het leven precies zó is:

Rauw én mooi.
Licht én donker.
Yin en yang.

Ze bestaan altijd naast elkaar en dit heeft ook invloed op je huid en lichaam.

Wat wél een keuze is, is waar jij je aandacht aan geeft.
Wat voed jij?
Wat houd je vast?
En wat laat je met liefde, weer los?

Ja, ik huil.
Ja, ik voel het verdriet.
En nee, ik wil daar niet in blijven hangen.
Ik kies er ook voor om dankbaarheid te voelen.

Beide mogen bestaan.
En juist door ze er allebei te laten zijn, blijf ik in balans.
Zo blijf ik bewegen.
Zo groei ik verder.

Dit schrijf ik niet om medelijden op te wekken.
Ik deel dit omdat ik jou diezelfde keuze zo gun.

Laat beide kanten er zijn maar kies waar je uiteindelijk naar toe wilt.
Kies voor groei, kies voor beter, kies voor pure zelfzorg, kies voor actie en kies voor rust.
In de praktijk wijst uit dat het onderdrukken van gevoel, emotie en je dat stemmetje van binnen, je huid en lichaam vermoeid.
Zeurende pijntjes ontstaan. Pijn in je nek, je heup, je knie. Je huid ziet er vermoeid en onrustig uit. Je blik wordt dof.

Ik zie zóveel vrouwen die zichzelf tekortdoen.
Die blijven lijden, terwijl ze diep vanbinnen voelen dat het anders mag.
Vrouwen met een verlangen…

Een gladdere huid, een stralende huid, rustige en ontspannen spieren, een frisse blik, een mooie gehydrateerde huid en een relaxte mind.
maar die er niet voor durven gaan.

Niet omdat ze het niet willen.
Maar uit “angst” voor de pijn.

De pijn van tijd:
“Ik heb geen moment voor mezelf. Het kost me teveel tijd.”
Je verandert niks en je ga door op dezelfde voeten met hetzelfde resultaat.

De pijn van geld:
“Het is nu niet het juiste moment.”
Je leeft vanuit tekorten in plaats van vertrouwen en zo houd je deze pijn in stand en dit put uit.

De pijn van actie:
Niet het geld.
Niet de tijd.
Maar de pijn van angst, door te denken dat het moeite kost of schuldgevoel door te denken dat selfcare egoïstisch is.
Het kwartiertje eerder opstaan doet een beetje pijn of het kwartiertje eerder naar bed voelt als iets missen.
Het moment nemen om voor jezelf te zorgen geeft je een schuld gevoel, wat zal een ander wel niet denken.

Je brein kiest liever voor gewoonte ook al is deze gewoonte niet goed voor je want verandering is eng.

Maar juist de grootste pijn is de pijn door te blijven waar je bent, terwijl je voelt dat je eigenlijk iets anders nodig hebt.

Want niet kiezen…
is óók een keuze.

De vraag is alleen:
voedt die keuze je?
Of vermoeit hij je?

Je hoeft niet perfect te zijn. Maar je mag wel eerlijk zijn naar jezelf.
Je hoeft het niet groots aan te pakken. Begin met 1 kleine stap.
Je mag aan de ene kant ook de pijn en moeite voelen maar beweeg altijd naar het positieve en zie je doel al voor ogen.
Egoïsme zien we vaak als als een negatief woord (en als je er een ander mee schaad dan is dit ook zo) maar een beetje egoïsme is ook nodig om te overleven. Zie het als zorgzaamheid naar jezelf.

Ik laat de blokkade van verdriet of met andere woorden mijn passieve gedrag tijdens verdriet los.
Ik mag verdrietig zijn en kan ook de mooie dingen zien en prachtige dingen creëren.
Ik geniet van mijn wandelingen en gun mezelf een extra huidverzorgingsritueel die mijn huid verfrist en sereniteit bied.

Wat mag jij los laten tijdens volle maan en wat heb jij nodig aan selfcare?